Εκχόρτωση - Αποψίλωση - Ζιζανιοκτονία


 

Ποιούς Κινδύνους διατρέχει το Φωτοβολταϊκό Πάρκο από την Ανεξέλεγκτη Βλάστηση και πως η Ανεξέλεγκτη Βλάστηση μπορεί να συντελέσει και στην Μείωση της Φωτοβολταϊκής Παραγωγής.

Είναι φυσικό πολλοί από εμάς, να μην εκλαμβάνουμε τη βλάστηση στο φωτοβολταϊκό μας πάρκο σαν έναν μεγάλο σοβαρό κίνδυνο. Όμως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική!

Πέρα από τους φανερούς και τους εύκολα εννοούμενους κινδύνους όπως:
  • Ότι στη βλάστηση κρύβονται ποντίκια, φίδια, κ.α. ζωύφια, και όλοι μας γνωρίζουμε τις ιδιαίτερα καταστροφικές συνήθειες των ποντικιών. Και ότι 
  • Τους καλοκαιρινούς μήνες υπάρχει πάντα ο κίνδυνος μιας απρόβλεπτης πυρκαγιάς, οι περισσότεροι από εμάς δεν υποψιαζόμαστε άλλους κινδύνους. 
Ελλοχεύει όμως και ένας ακόμα πιό «κρυφός κίνδυνος» ιδιαιτέρως μάλιστα στις περιπτώσεις εκείνες που η βλάστηση φυτρώνει ανεξέλεγκτα στην πίσω πλευρά των φωτοβολταϊκών πάνελ και φτάνει σε ενα ύψος, σχεδόν να αγγίζει τα φωτοβολταϊκά πάνελ. Η βλάστηση αυτή, ενδέχεται να επηρεάσει σοβαρά, ακόμα και την φωτοβολταϊκή παραγωγή του πάρκου μας.

Όλοι γνωρίζουμε ότι ή βλάστηση κρατάει πολύ υψηλά ποσοστά υγρασίας και ότι η υγρασία (νερό) είναι «Καλός Αγωγός του Ηλεκτρισμού».

Η εγκλωβισμενη υγρασία της βλάστησης σε συνδιασμό με την υψηλή της αγωγιμότητα ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά δύο πολύ καθοριστικούς συντελεστές μίας μειωμένης φωτοβολταϊκής παραγωγής: το R-iso και την επιτάχυνση του φαινομένου P.I.D. (Potential Induced Degradation).

ΒΛΑΣΤΗΣΗ & R-iso:

Στη εν σειρά καλωδίωση των φωτοβολταϊκών πλαισίων καθώς επίσης και στην μεταξύ τους συνδεσμολογία των ακροδεκτών (βύσματα) ενδέχεται λόγω αστοχίας υλικού, σημειακής φθοράς μόνωσης καλωδίων, χαμηλής ποιότητας καλωδίων ή ακόμα και φθοράς λόγω χρόνου, να εμφανίζονται «διαφυγόντα ρεύματα» και τότε η αντίσταση των αγωγών, εμφανίζεται να είναι χαμηλότερη από το επιτρεπόμενο όριο, λόγω της «απορροφούμενης υγρασίας της βλάστησης» από την μόνωση των ηλεκτρικών καλωδίων. Αυτό έχει σαν συνέπεια, σχεδόν όλοι οι επώνυμοι Inverters, όταν ανιχνεύσουν αυτή την χαμηλή αντίσταση μόνωσης (~1ΜΩ) να διακόπτουν την λειτουργία τους για να προστατευτούν, όπως επίσης να μην κουμπώνουν (τίθενται σε λειτουργία) τις πρώτες πρωϊνές ώρες με την ιδιαιτέρως υψηλή υγρασία.
Η λειτουργία των Inverters επαναφέρεται αυτόματα όταν η τιμή του R-iso επανέλθει εντός ορίων. Αυτό, προφανώς δημιουργεί απώλεια παραγωγής και η ανεξελεγκτη βλάστηση είναι καθοριστικός συντελεστής αυτής της απώλειας.

ΒΛΑΣΤΗΣΗ & P.I.D.

Φαινόμενο P.I.D. ονομάζεται, η μείωση της παραγωγής ηλεκτρικής ισχύος των Φωτοβολταϊκών πλαισίων, εξαιτίας κυρίως της απομάκρυνσης ηλεκτρονίων ή και των αρνητικών ιόντων απο την (n) πλάκα των κυψελών των φωτοβολταϊκών πάνελ ή και της εισόδου στο χώρο των κυψελων ξένων ιόντων. Οποιαδήποτε αστοχία της μόνωσης των φωτοβολταϊκών πάνελ, ιδιαιτέρως δε στο αρνητικό πόλο της εν σειρά συνδεσμολογίας, συντελεί στην απώλεια κυρίως ηλεκτρονίων και κατ’επέκταση στην μείωση της φωτοβολταϊκής παραγωγής. Στην περίπτωση δε της ανεξέλεγκτης βλάστησης όπου κυριαρχεί αυξημένης υγρασία, η διαφυγή των ηλεκτρονίων επιταχύνεται λόγω της καλής αγωγιμότητος και της υψηλής διαβρωτικότητας του υγρού περιβάλλοντος με αποτέλεσμα να επέρχεται μια σταδιακά αυξανόμενη απώλεια παραγωγής των φωτοβολταϊκών πάνελ, που μπορεί να καταλήξει σε μόνιμες απώλειες παραγωγικής ισχύος ακόμα και αν τοποθετηθούν αντιστροφείς τάσεων.

Πώς μπορείς να επιτύχεις μια πλήρως "Ελεγχόμενη Βλάστηση" όλο τον χρόνο στο Φωτοβολταϊκό σου Πάρκο για να αποφύγεις τους Κινδύνους.

Μπορεί η κοπή των χόρτων να είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος καθαρισμού ενός φωτοβολταϊκού πάρκου, αλλά σίγουρα η Ζιζανιοκτονία (Ράντισμα) με τα σώστα σκευάσματα και στις σωστές δοσολογίες είναι ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος να κρατήσεις μια πλήρως «Ελεγχόμενη Βλάστηση» στο Φωτοβολταϊκό σου Πάρκο όλο τον χρόνο, αποφεύγοντας έτσι όλους τους ενδεχόμενους κινδύνους και τις δυσάρεστες συνέπειες. Βέβαια υπάρχουν περιπτώσεις εντός κατοικημένων περιοχών ή δίπλα σε αγροτικές ή κτηνοτροφικές παραγωγές που μπορεί μια Ζιζανιοκτονία λόγω της ενδεχόμενης επιθυμητής «καλής γειτονίας» να μην μπορεί να εκτελεσθεί στον συγκεκριμένο φωτοβολταϊκό σταθμό και η αποψίλωση (κοπή χόρτων) να είναι μονόδρομος. Όταν όμως δεν συντρέχουν τέτοιοι λόγοι, η Ζιζανιοκτονία (Ράντισμα) του φ/β πάρκου υπερτερεί κατά πολύ, όχι μόνον γιατί παρουσιάζει μια οπτικά καλύτερη εικόνα του φωτοβολταϊκού πάρκου, αλλά κυρίως γιατί η έλλειψη μίας υπάρχουσας βλάστησης περιορίζει αφάνταστα τα ζωύφια και τους μικροοργανισμούς της αυτοφυούς βλάστησης, που επικαθόνται λόγω αυξημένης θερμοκρασίας στο γυαλί του φωτοβολταϊκού πλαισίου, δημιουργόντας στο φωτοβολταϊκό γυαλί το γνωστό “Biofilm”. Η βιομεμβράνη αυτή των μικροργανισμών επιδρά αρνητικά με την οξύτητα της στην ουδετερότητα του γυαλιού, με αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου και αν δεν έχει υπάρξει σωστός φωτοβολταϊκός καθαρισμός του πάνελ, να επιφέρει ακόμα και μείωση της φωτοβολταϊκής παραγωγής.

Οι ενδεδειγμένες εποχές ραντίσματος εξαρτώνται από την βαρύτητα του χειμώνα (βαρύς ή ήπιος) και το ύψος της βροχόπτωσης. Παραδοσιακά η Ζιζανιοκτονία αρχίζει από τα μέσα προς τέλη Φεβρουαρίου ( αν έχουμε πρώιμη βλάστηση) μέχρι και τα μέσα της Άνοιξης. Το δε δεύτερο ράντισμα γίνεται προς το τέλος του καλοκαιριού. Σε μερικές περιπτώσεις φ/β πάρκων που διαθέτουν δύσκολα αποστραγγιζόμενα εδάφη , στα πρώτα 1-2 χρόνια εφαρμογής Ζιζανιοκτονίας, ίσως χρειασθεί και ένα ενδιάμεσο μικρό σημειακό ράντισμα (μόνο σε ότι έχει μείνει πράσινο), προς τις αρχές του καλοκαιριού.